از چشم من

حيف فردا که تموم کوچه ها و باغا سبزن‏
يه عالم پرنده اينجا از غم و غصه بلرزن
چقدر خوبه دوباره روزای آخر اسفند
روی هر لبی بشونيم دو سه تا غنچه لبخند

دوباره بهار مياد و باز همون حرف هميشه
اگه دلخوشی نباشه هيچ کجا بهار نميشه
روزای آخر اسفند همه جا صحبت عيده
خوش به حال اون دلی که پيش گلها رو سپيده‏

سرزمينمون اگر چه، پر آدمای تنهاست
اما خونه قشنگ بهترين دلای دنياست
خونه گلای نازی که دست هم و ميگيرن
خونه شکوفه هايي که برای هم ميميرن
اينجا آدما اگر چه فکر لحظه های تازن
دلشون ميخواد برای همه تازگی بسازن

ترانه ی دلخوشی سروده ی مریم حیدرزاده اجرا شده توسط مجتبی کبیری در آلبوم ساز مخالف