از چشم من

بالاخره المپیک پکن تموم نشد و ایران صاحب مدال شد.هر چند مراد محمدی مدالی خوشرنگ تر از برنز کسب نکرد اما همین مدال هم برای لشگر شکست خورده ی ما غنیمته.از فردا هم باید منتظر تکواندویی ها باشیم. آیا سارا خوش جمال فکری میتونه خودی نشون بده یا نه؟

از رضا نادریان جوون هم که در مسابقه ی انتخابی تونست بهزاد خداداد رو شکست بده نباید غافل شد. هادی ساعی امید اول کاروان تکواندو هم باید جمعه مسابقه بده که به قرعه ی نسبتا آسونی برخورده. به هر حال امید زیادی به نماینده ی شورای شهرمون داریم.امیدواریم ناامیدمون نکنه.

نکته ای که شاید بهش توجه کرده باشید خط های پیشونی ساعی هست که توی جدیت چهره اش بدجوری تاثیرگذار بوده.هادی باید نشون بده که با اینکه توی سیاست چهره ی شاخصی نیست اما هنوز ورزشکار آماده و سرحالیه.

ضمنا امروز هموطنای رونالدینیو مغلوب هم تیمیهای لیونل مسی شدند کسی به نظرم طلاییه نه مسی.

 

منبع:بازم باید بگم خودم نوشتم؟

حالا که خاکسترین تموم شبهای من

سکوت اومده بسته دوباره لبهای من

حرفی دیگه نمونده با تو بگم همسفر

دلم نمیدونه چرا که دیوونه س تا سحر

عذاب آور ترین خبر برام نبودن تو

فقط آرزوم شده موندن تو

هق هق شده رفیقم توی شب ناتموم

آینه دق این روزا نشسته باز رو به روم

امیدم به فرداییه که هنوز نیومده

یه روزی از تو میشنوم رنجام به سر اومده

شروع میشه اما یه روز روزای بی غروبم

 خوب میدونم روزی میاد که بی تو خوب خوبم

منبع:شک نکنید هنوز خودم مینویسم.

 

 

سرمربي تيم فوتبال پرسپوليس تهران گفت: مقابل ملوان موقعيت‌هاي زيادي را از دست داديم و مهم‌تر از آن 3 امتيازي بود كه بدست نياورديم.

به گزارش خبرگزاري فارس، افشين قطبي پس از تساوي مقابل ملوان انزلي اظهار داشت: مي‌توانستيم با توجه به موقعيت‌هاي زيادي كه داشتيم بازي را ببريم. حتي پس از گل اول كه دريافت كرديم، خيلي خوب به بازي برگشتيم و آن دل شيري را كه هميشه از آن صحبت مي‌كنيم با 2 گل نشان داديم.
وي افزود: مي‌توانستيم گل سوم را هم به ثمر برسانيم؛ اما وقتي موفق به اين كار نشديم، ملوان خودش را حفظ كرد و نباخت. حريف ما هميشه در خانه تيم خوبي بوده است.
سرمربي پرسپوليس با بيان اينكه پنالتي گرفته شده درست نبود، ادامه داد:‌به عقيده من و همكارانم آن صحنه پنالتي نبود. داور از صحنه‌ها دور بود.
ديدار پرسپوليس و ملوان از هفته سوم ليگ برتر عصر امروز با تساوي 2 بر 2 خاتمه يافت.

قبل از هر چیز نیمه ی شعبان مبارک همتون.

هفته ای که در حال سپری شدنه هفته ی جوان نامگذاری شده. اما نمیدونم چرا باید توی همچین هفته ای  یکی از معدود نشریات مختص به جوونا یعنی همشهری جوان توقیف بشه.نشریه ای که بیشتر از 2 سال هر هفته اوقات منو پر میکرد و اطلاعات نسبتا خوبی رو در اختیارم میذاشت.

هنوز از قطعی بودن این خبر مطمئن نیستم ولی خبری که توی روزنامه ی جام جم نوشته بشه مطمئنا نمیتونه بی پایه و اساس باشه.در هر حال دیروز شماره ی 179 این مجله هم که از قبل آماده ی چاپ بوده روی کیوسک مطبوعات اومد تا بشه ذره ای در صحت این خبر شک کرد.

حتی اگه همشهری جوان رو برای همیشه توقیف شده فرض کنیم چند نشریه ی خوب دیگه برای خوندن هست که سرآمد اونها هفته نامه ی چلچراغه.

به غیر از چلچراغ نسیم هم مجله ی خوبیه که علی رغم گرون بودن قیمتش(1500 تومان) به خوندش می ارزه.توی روزنامه ها هم که اکثرشون سیرصعودی قیمت رو تجربه میکنن اعتماد 400 تومانی یکه تازی میکنه ولی برای من دنیای فوتبال بین روزنامه های ورزشی یه چیز دیگه س.

از دیروز هم تمامی روزنامه های ورزشی 100 تومان ناقابل(البته از دید دنیای فوتبالی ها) دچار افزایش قیمت شدن. کم کم داره اوضاعی به وجود میاد که مردم روزنامه های کاغذی رو بی خیال بشند و اخبار رو از سایت اون روزنامه ها یا خبرگزاری ها دنبال کنند.

به احتمال زیاد خورشید همشهری جوان که غروب کرده اما خدا رو شکر دلمون به ستاره هایی چون چلچراغ میتونه  خوش باشه.(اگه این یکی توقیف نشه خوبه!!!)

منبع:همچون گذشته خودم

 

به گزارش خبرگزاري فارس، حسين بادامكي، هافبك تيم فوتبال پرسپوليس تهران كه در بازي مقابل پاس همدان دچار مصدوميت شديدي از ناحيه رباط زانوي پاي چپ شد، پس از گرفتن MRI و بررسي‌هاي فراوان، به سرنوشت خليلي و معمارزاده دچار شد و رباط صليبي پاره كرد.
زرينه، پزشك اين تيم گفت: پس از درد شديدي كه در زانوي بادامكي ديده شد، زير نظر چند پزشك پس از گرفتن MRI معاينه شد، مشخص شد پارگي رباط صليبي دارد؛ اما اين موضوع بايد بيشتر بررسي شود.
وي افزود: پترويچ از فردا در تمرين گروهي شركت مي‌كند. عبدي نيز در تمرين امروز با سايرين تمرين كرد و هر دو، به بازي مقابل ملوان مي‌رسند. .

********************************************

خوب مثل اینکه مد روز برای فوتبالیست ها شده پاره کردن رباط صلیبی.ماجرایی که با محسن رفت و برگشت شروع شد و با امید رفت و برگشت ادامه پیدا کرد،چند روز بعد به میثاق معمارزاده هم رحم نکرد و آخر سر هم یقه ی حسین بادامکی رو گرفت که این فصل رو با نیمکت نشینی شروع کرده.امید وارم دیگه بقیه ی بازیکنا از این حوادث دور بمونن.

منبع:این چهار خط آخر خودم!!!

وجود توره مهاجم برزيلي، جايگاه نيكبخت را به‌خطر مي‌اندازد، واي به روزي كه محسن خليلي هم به تيم برگردد. آن‌وقت اگر چربي‌هاي شكم نيكبخت هم آب نشده باشند، ديگر او هيچ‌جايي در تركيب تيم ندارد.
---------------------------------------------
 تمرين پرسپوليس تمام مي‌شود. همه بازيكنان به رختكن مي‌روند كه لباسشان را عوض كنند و به خانه‌هايشان بروند اما نيكبخت هنوز در زمين است. تك‌وتنها در زمين مانده كه انفرادي تمرين كند. يكي مي‌پرسد: «مگر مي‌شود؟» انگار اعتماد به چشم‌هايش را هم از دست داده. دارد تماشا مي‌كند كه نيكبخت در زمين مانده، ولي دوست دارد يك نفر ديگر هم اين موضوع را تاييد كند. حق هم دارد. شايد هر كس ديگري هم اين صحنه را مي‌ديد، از تعجب خشكش مي‌زد. نيكبخت بعد از تمرين مانده و تنها تمرين مي‌كند. عجيب‌تر اينكه درازنشست مي‌رود. واقعا اين همان نيكبخت است؟ همان نيكبختي كه پارسال هر بهانه‌اي مي‌آورد تا در تمرين شركت نكند؟ واقعا عجيب است. درازنشست‌رفتن او پيام مهمي دارد. اينكه نمي‌خواهد مثل فصل قبل سوژه مطبوعات شود. عكس نيكبخت كه كنار ليدرهاي پرسپوليس نشسته و پيراهنش در آستانه پاره‌شدن است، آدم را تكان مي‌دهد. تا همين چند ماه قبل، يعني تا قبل از اينكه بحث عمل آپانديس و ليپوساكشن مطرح شود،
  مقابل نيكبخت كه مي‌ايستادي، هر لحظه احساس مي‌كردي كه دكمه پيراهن او كنده و طرف صورتت پرتاب مي‌شود اما خود نيكبخت مي‌گفت كه هميشه لباس‌هاي تنگ مي‌پوشد و براي همين است كه همه فكر مي‌كنند شكمش جلو آمده اما درازنشست‌هاي او در تمرين پرسپوليس چيز ديگري مي‌گويد. اين حركات نشان مي‌دهند كه نيكي حداقل در خلوت خود، بزرگ شدن شكمش را قبول دارد. حالا هم كه به هر دليلي شكم او كوچك شده، ديگر نمي‌خواهد مثل سال قبل دوباره اسمش را با صفت «چاق» به زبان بياورند. دوباره بايد اين سوال را پرسيد: «آيا اين همان نيكبخت پارسال است؟»
 نيكبخت ديگر از تمرين فرار نمي‌كند. سعي نمي‌كند هر دفعه بهانه جديدي براي غيبت در تمرين بعد از بازي پيدا كند. گذشته از آن، تنهايي تمرين مي‌كند و درازنشست مي‌رود. اين درازنشست رفتن، خودش نكته فوق‌العاده‌ مهمي است. معمولا درازنشست‌ مي‌روند كه شكمشان كوچك شود. هدف نيكبخت هم جز اين نيست. پارسال كه او به بزرگي و كوچكي شكم خود اهميت نمي‌داد، شرايط فرق مي‌كرد. مثل امسال نبود كه قطبي و باشگاه با شرايط خاصي حاضر به نگه داشتن او شده باشند. مثل امسال نبود كه پرسپوليس پر از اسم باشد و بود و نبود نيكبخت به چشم نيايد. پارسال نيكبخت احساس مي‌كرد اگر نباشد، اتفاق بدي براي پرسپوليس مي‌افتد اما مي‌داند كه امسال بود و نبودش زياد هم براي قطبي مهم نيست. وجود توره مهاجم برزيلي، جايگاه نيكبخت را به‌خطر مي‌اندازد، واي به روزي كه محسن خليلي هم به تيم برگردد. آن‌وقت اگر چربي‌هاي شكم نيكبخت هم آب نشده باشند، ديگر او هيچ‌جايي در تركيب تيم ندارد.

منبع:دنیای فوتبال

بی شک و تردید

من هنوز دلتنگه اون روزام که رفته

روزایی که یادتو یادم میارن

این روزا وقتی که نیستی پیشم اینجا

چشمای من تا سحر انگار بیدارن

مثل اینکه بی تو لحظه ها همیشه

چشم به راهه رفتنن بی شک و تردید

وقتی که گم شد حضورت بی حضورم

دستای من وقت نوشتن می لرزید

نمیدونم نه هنوزم نمیدونم

که کدوم پل ما رو ازهم دور کرده

اما تو خوب می دونی خونه ی قلبم

بی حضور گرم تو بد جوری سرده

 

منبع: قطعا خودم

 

 در فوتبال ايران خيلي كم مي‌توان شخصيتي مثل خداداد عزيزي پيدا كرد. او بدون ترس هميشه در مورد مشكلات فوتبال ما حرف مي‌زند و مثل خيلي‌ها محافظه‌كار و ترسو نيست كه سياست سكوت در پيش بگيرد. پس از ماجراي ريش بازيكنان، دقايقي با خداداد حرف زديم كه صحبت‌هاي او جالب و البته قابل‌تامل بود.
 خداداد درخصوص منشور اخلاقي كه در اختيار باشگاه‌ها قرار گرفته و همچنين دستور براي تغيير آرايش صورت بعضي از بازيكنان مي‌گويد: «در حال‌حاضر اصلي‌ترين مشكل فوتبال ما ريش‌هاي سياوش اكبرپور و مهدي اميرآبادي است و ديگر هيچ مشكلي وجود ندارد. اگر اين دو بازيكن ريششان را بزنند در مسابقات مقدماتي جام‌جهاني شركت نخواهيم كرد و به‌طور مستقيم راهي آفريقاي‌جنوبي خواهيم شد و تيم ملي در اين مسابقات قهرمان مي‌شود!»
 عزيزي در ادامه مي‌گويد: «فوتبال ما مشكلاتي مثل لغو بازي‌ها، كمبود امكانات، ضعف داوري و زدوبندها را پشت‌سر گذاشته و تنها مشكل الان ريش‌هاي اميرآبادي و سياوش هستند كه بايد هرچه زودتر تراشيده شود. البته من به ريش‌هاي سياوش توجه كرده‌ام و شباهت زيادي به ريش‌هاي دايي دارد، حالا نمي‌دانم چرا فقط به اين بنده خدا گير داده‌اند.»
 خداداد تاكيد مي‌كند: «به‌نظر من آقايان اين سوژه را راه انداخته‌اند كه تمركز مطبوعات را در انتقاد از تيم به هم بريزند. متاسفانه همه مي‌دانند كه در انتخاب نفرات تيم ملي هيچ ديدگاه منطقي وجود ندارد و اين نفرات بيش از حد به‌صورت سليقه‌اي انتخاب شده‌اند.»
 عزيزي ادامه مي‌دهد: «من در شروع بازي ايران و فلسطين يك لحظه خيال كردم كه سايپا و سپاهان مقابل حريف قرار گرفته است و واقعا برايم سوال است كه اين، نفرات با چه استدلالي انتخاب شده‌اند. پرسپوليس قهرمان ايران فقط يك بازيكن دارد، ولي بازيكني كه در سايپا روي سكو مي‌نشيند به تيم ملي دعوت مي‌شود كه اين موضوع واقعا برايم غيرقابل هضم است.»
 خداداد تاكيد مي‌كند: «اين روزها انتقاد از تيم ملي و انتخاب نفرات بالا رفته است، به همين دليل مي‌خواهند با پرداختن به ريش بازيكنان توجه مطبوعات را به‌سمت ديگري جلب كنند. من از اينكه اين همه مشكل را فراموش كرده‌اند و به ريش بازيكنان چسبيده‌اند، شاخ درمي‌آورم. چند سال قبل هم به موي بازيكنان گير مي‌دادند، در حالي‌كه در احاديث آمده است پيغمبر ما موهاي بلندي داشت.»
 عزيزي در پايان مي‌گويد: «اين اتفاقات فقط در فوتبال ايران رخ مي‌دهد و متاسفم كه مسئولان ما به ريش بازيكنان گير مي‌دهند. هركس اختيار دارد كه در مورد چهره‌اش خودش تصميم بگيرد، ولي اگر چنين كاري را از من مي‌خواستند، حتي اگر گردنم را مي‌زدند، چهره‌ام را تغيير نمي‌دادم، حتي اگر از اين فوتبال بروم.»
 
منبع:دنیای فوتبال

بعد از چند دقيقه تاخير، امير قلعه‌نويي راضي شد بالاخره براي مصاحبه مطبوعاتي به اتاق كنفرانس بيايد. همانطور كه پيش‌بيني مي‌شد سرمربي استقلال به‌شدت از علي دايي انتقاد كرد. قلعه‌نويي گفت: «دقيقا از غيبت حسين كاظمي و وحيد طالب‌لو برابر پگاه ضربه خورديم. نبودن اين دو بازيكن واقعا به تيم ما لطمه زد. واقعا نمي‌دانم چه دليلي داشت براي بازي‌اي مثل فلسطين كه اصلا هم حساسيتي نداشت، بهترين بازيكنان ما و بقيه تيم‌ها را به تيم‌ملي دعوت كنند و بعد هم آنها را براي بازي حساسمان به ما تحويل ندهند.
 عصبانيت قلعه‌نويي فروكش نمي‌كند: «مطمئن باشيد اگر حسين كاظمي و وحيد طالب‌لو را داشتيم به پگاه نمي‌باختيم. تيم ما در نيمه‌اول چهار فرصت گل داشت كه يك‌بار توپ ما به ديرك دروازه برخورد كرد و سه موقعيت ديگر را هم با بدشانسي محض از دست داديم. در نيمه‌دوم هم طبيعي بود بعد از هدر دادن موقعيت‌هاي صددرصد گل، ميزبان هم روي دروازه ما فشار بياورد، اما باز هم مي‌گويم دليل باخت ما غيبت دو بازيكنمان وحيد طالب‌لو و حسين كاظمي بود. سرمربي استقلال در پايان مي‌گويد: «براي من جاي سوال است چرا سرمربي تيم ملي از تيم خودش پنج نفر را دعوت مي‌كند و از تيم سپاهان هم كه سرمربي‌اش قبلا دستيارش بوده سه نفر را به تيم‌ملي دعوت مي‌كند تا سايپا و سپاهان بازي نداشته باشند اما تيمي مانند استقلال بايد بدون دو تن از بهترين بازيكنان تيمش به‌مصاف پگاهي برود كه در خانه‌اش ميزبان است. قلعه‌نويي در پايان خاطرنشان ساخت: «واقعا براي من عجيب و مشكوك است كه چطور طالب‌لو قبل از اين به تيم‌ملي دعوت نمي‌شد اما براي بازي‌اي مانند فلسطين، دروازه‌بان اصلي ما را به تيم ملي دعوت مي‌كنند. به‌همين دليل هم مي‌گويم تصميمات سرمربي تيم‌ملي مشكوك است.
 
منبع:دنیای فوتبال

طبق معمول روزهاي پيروزي با چهره خندان، خبرنگاران را دور زد و از لابه‌لاي آنها به پشت‌بلندگوها رسيد.
 در حالي‌كه با چشمانش با يكي، دو نفر مي‌گفت و مي‌خنديد. براي افشين قطبي اولين مسابقه ليگ‌امسال با خوشي به پايان رسيد. او كه به‌تازگي به جمع پرسپوليسي‌ها اضافه‌شده، با همان ادبيات سال گذشته بازي خود را به پايان برد.
 افشين قطبي در مورد بازي با سايپا گفت: «فكر مي‌كنم بازي مشكلي بود. ما قهرمان ليگ بوديم و فشار رواني روي بچه‌ها بود و طبيعي بود كه بازيكنان استرس داشته باشند. به‌هر حال مهم سازماندهي بازيكنانم بود كه خوب كار كردند و اين سازماندهي را در طول بازي از دست نداديم. من از بچه‌هاي خط‌دفاعي راضي هستم و آنها عالي كار كردند. اين بازي شروع خوبي بود و موقعيت‌هاي ما بيشتر از سايپا بود و البته اين بازي خوب به حرف‌مان، سايپا برمي‌گردد كه تيم خوبي بود. من به ليت‌بارسكي تبريك مي‌گويم و اطمينان دارم سايپا بهتر از اين مي‌شود و من خوشحالم كه در اولين بازي برنده شدم. بازيكنان خوبي دارم و احساس مي‌كنم جاي مازيار زارع در تيم‌ملي خالي است و بايد او را دعوت كنند.» قطبي درباره بازيكنان غايب گفت: «من حداقل سه بازيكن خوبم را نداشتم. ابراهيم توره مريض بود، آتسو هنوز ثبت نكرده و زارعي هم محروم بود. به‌هر حال هدف ما قهرماني در نيم‌فصل است و ما بايد نيروي‌مان را براي همه ليگ حفظ كنيم، به‌خصوص كه در نيم‌فصل دوم بازي‌ها سخت و فشرده مي‌شود.» قطبي طبق معمول همه مسابقه‌ها يادش نرفت كه از دل شير يادي بكند. او گفت: «در اين فصل از دل شير تا دل ببر تا هر چيز ديگر را براي قهرماني در اختيار داريم.» و اين جمله‌اي بود كه مي‌توانست پايان‌بخش خوبي براي اين مصاحبه باشد.
 
منبع:دنیای فوتبال

محمد رضا گلزار:خدا را شكر كه سايه سنگين و بلندبالاي نام و ياد خسرو شكيبايي فقيد تا هميشه بر سر اين سينما پايدار خواهد ماند. چند خطي كه به بهانه درگذشت اين بازيگر بزرگ نوشتم و غم رفتنش را بهانه يادآوري از بازماندگان و زندگان هنر بازيگري كردم، بازتاب‌هاي مثبت زيادي داشت و همين واكنش‌ها بهانه جدي‌تري براي رسيدن به طرح‌هاي اجرايي و عملي‌شدن موضوعي است كه در آن يادداشت آرزويش را مطرح كردم. دوستان مطبوعاتي در روزنامه اعتماد بعد از انتشار آن يادداشت خبر دادند كه انگار آن حرف‌ها به گوش متوليان و مسوولان سينما هم رسيده و آن‌ها هم از اين گونه طرح‌ها و پيشنهادها استقبال مي‌كنند. پس حالا كه اهالي سينما در كنار مديران و مسوولان رده بالا قرار گرفته‌اند و درباره موضوعي هم عقيده و هم‌نظر شده‌اند، فرصت كميابي در اختيارمان قرار گرفته تا بتوانيم درباره اين موضوع مهم و اساسي به‌شكل جدي‌تري فكر كنيم و قدم برداريم. شايد ضربه سنگين از دست‌دادن بزرگ و عزيزي مثل خسرو شكيبايي ديگران را هم به اين نتيجه رسانده كه كاري كنند تا بار اين غم كمي سبك‌تر شود و بعد از اين كم‌تر منتظر بنشينيم تا خبرهاي تلخ مشابهي همه‌مان را از بي‌خبري‌ها و روزمرگي‌هايي كه دچارش هستيم بيرون بياورد.
اگر بخواهيم ديگر در چنين موقعيت ناگوار و دردناكي قرار نگيريم، بايد چاره جويي را از همين حالا شروع كنيم و دست روي دست نگذاريم. هنوز تا داغ فقدان عزيزي در وجودمان هست و خبر و حواشي آن در رسانه‌ها منعكس مي‌شود، فرصت و موقعيتي براي اجرايي‌كردن حرف‌ها و ايده‌ها وجود دارد و تجربه نشان داده كه گذشت زمان مي‌تواند فرصت‌هاي بزرگي را از ما بگيرد. بياييم اين بار زمان را از دست ندهيم و فرصت‌شناس باشيم، چون تصور مي‌كنم بازتاب‌هاي آن پيشنهاد كلي و خبرهايش خيلي مغتنم است.
واكنش‌هاي مسولان و همكاران سينمايي باعث شد تا به فكر طرح و ايده‌اي بيفتم كه مدتي بود ذهنم را مشغول كرده بود و انگار دنبال موقعيت مناسبي براي مطرح‌كردن آن مي‌گشتم. افسوس و صد افسوس كه اين امكان با مرگ يكي از بهترين‌هاي سينما پيش آمد. ایده‌ای که البته پیش از این در ذهن چند تهیه کننده خوب سینما هم جریان یافته بود. طرح كلي و اصلي اين است كه كاري كنيم كه اهالي سينما از هر رشته و حرفه و صنفي در كاري كه انجام مي‌دهند به حق و حقوق واقعي‌تر و مطلوب‌تري برسند. وقتي مردم عزيز و علاقمندان و سينمادوستان كشورمان به هر دليل به فيلمي كه ساخته شده توجه نشان مي‌دهند و با تماشاي آن فيلم و صف‌بستن جلوي گيشه‌هاي سينما آن فيلم را از بقيه توليدات سال متمايز مي‌كنند، بايد بخشي از محصول و درآمد آن فيلم خاص به همه عواملي كه در به ثمر رساندنش نقش داشته‌اند تعلق بگيرد. دستمزدهاي اوليه و مشخص عوامل هر فيلم به كنار، بايد در مورد فروش‌هاي ويژه و سودهاي حاصل از اكران فيلم‌هايي كه در رده‌هاي بالاي جدول فروش هستند، سهم ويژه‌اي به دست‌اندركاران آن تعلق بگيرد. تهيه‌كنندگان و سرمايه‌گذاران هر فيلم مي‌توانند به همه كساني كه در ساخت و توليد فيلم نقشي بر عهده داشتند، به عنوان شريك‌هايي هر چند كوچك نگاه كنند كه در صورت سودهي محصول، به درصدي محدود و مشخص از سود فيلم دست پيدا كنند. منظورم البته فقط افراد اصلی گروه تولید نیستند. امیدوارم این طرح شامل تمام افرادی که نقش‌هایی، هر چند ظاهرا کوچک در ساخت یک فیلم دارند؛ بشود. به گونه‌ای که تک تک عوامل تولید یک فیلم را در برگیرد. اين طرح كلي براي عملي‌شدن و رسيدن به نتيجه نياز به كار كارشناسي و تحليل اقتصادي درست و متناسب با زمان و شرايط توليد دارد. در شكل كلي و بدون عدد و رقم مشخص، پيشنهادم اين است كه در قراردادهايي كه با عوامل فيلم‌ها امضا مي‌شود، بند و ماده‌اي اضافه شود كه در صورتي كه فروش فيلم از يك رقم تعيين‌شده بيش‌تر شد، درصد مشخصي به اين دستمزدهاي اوليه اضافه شود و تهيه‌كننده‌ و پخش‌كننده فيلم‌ها هم خودشان را متعهد به پرداخت اين رقم‌ها بدانند و به آن به چشم قسط آخر دستمزدها نگاه نكنند! دوستان و همكاران خبره و كارشناس سينما در بخش‌هاي اقتصادي مي‌توانند اين موضوع را بررسي كنند و جزئيات اجرايي و رقم‌هاي معقول و متناسبي براي عملي‌كردن طرح به اين پيشنهاد اضافه كنند. شخصاً در مورد اين طرح آماده هر گونه همكاري و مشورت با اهالي سينما هستم و اميدوارم دوستان فعال در بخش‌هاي رسانه‌اي و مطبوعاتي هم در اين زمينه قدم جلو بگذارند و با پي‌گيري و انتشار اخبار و گزارش‌هايي در اين مورد كاري كنند كه بشود هر چه سريع‌تر به اين موضوع جامه عمل پوشاند و به قراردادهاي سينما اضافه‌اش كرد. به نظر من اما این طرح وقتی قابلیت اجرایی شدن خواهد داشت که از سوی هر نهاد و سازمانی که قابلیت و امکان قانون‌گذاری دارد، به صورت یک قانون دربیاید و برای سازندگان فیلم‌ها لازم‌الاجرا شود. بياييم تا بار ديگر داغدار همكار و هنرمند ديگري نشده‌ايم و فراموشي و روزمرگي و گرفتاري روي اين موضوع سايه نينداخته، به ياري هم به نتيجه و ثمر نزديكش كنيم. گمان نمي‌كنم كارشناسي درباره فروش سودآور هر فيلم در حال حاضر كار سختي باشد و از طرف ديگر رسيدن به رقم معقولي براي اضافه كردن به دستمزد عوامل توليد يك فيلم پرفروش هم همين‌طور. مطمئن هستم كه در اين صورت، همه با عشق و علاقه و كوششي بيش‌تر از قبل سراغ كارها مي‌روند و هر كس به سهم خودش تلاش مي‌كند تا فيلم به شكلي به نمايش عمومي برسد كه فروش آن بتواند رقمي را به دستمزد اوليه آن‌ها اضافه كند. اگر به سينمايي پويا و تماشاگرپسند فكر مي‌كنيم، بايد چنين فرصت‌هايي را از دست ندهيم و چنين موضوع‌هايي را با جديت و تلاش پي‌گيري كنيم. بي‌شك متوليان و مسوولان سينمايي هم از اجرايي شدن چنين طرحي كه نتيجه‌اش گشايشي هر چند كوچك در اوضاع اقتصادي و معيشتي دست‌اندركاران سينماي ايران خواهد بود، نگاه مثبت و موافقي دارند و به سهم خودشان براي رسيدن به نتيجه مورد نظر اقدام خواهند كرد. پس به اميد رسيدن به اين موقعيت و چشم انتظار طرح‌هايي مشابه اين مي‌مانيم تا سينماي ايران هر روز بهتر و بيش‌تر به طرف حرفه‌اي شدن و توجه به وضعيت اقتصادي نيروهاي عاشق و كم‌توقع خود حركت كند.

منبع:سینمای ما

شيث رضايي و مدير برنامه‌هايش تا چند هفته پيش با قاطعيت از پيشنهادهاي چند تيم بوندس‌ليگايي خبر مي‌دادند ولي در نهايت اين بازيكن سر از صباباتري درآورد و با خاطره‌اي تلخ از پرسپوليس جدا شد.

فیلم مستند "ملف گند" (molfe gand) به کارگردانی محمود رحمانی و تهیه‌کنندگی حوزه هنری خوزستان در یک سکانس پلان 53 دقیقه‌ای بدون کات تولید شد.
واحد خبر حوزه هنری اعلام کرد رحمانی با ساخت این مستند که یک سکانس پلان 53 دقیقه‌ای بدون کات است موفق به حذف مرحله مونتاژ از روند تولید فیلم شد. "ملف گند" زندگی یک شهروند اهوازی به نام محمد غدیرزاده را به تصویر می‌کشد که کودکی‌های او در جنگ از دست رفته است.

این فیلم برای حضور در جشنواره ایدفا کشور هلند زیرنویس می‌شود. ساخته آخر رحمانی همچنین برای شرکت در بخش مسابقه جشنواره سینما حقیقت نیز ارسال شده است. "نفت سفید" و "مدار صفر درجه" از دیگر ساخته‌های این جوان اهوازی است.

او پیشتر با این فیلم‌ها از جشنواره‌های داخلی و خارجی IDFA هلند، Dureel فرانسه و medfest ایتالیا جایزه برده است. ملف گند اصطلاحی رایج در جنوب کشور و به معنی نفوس بد است.

منبع: http://www.cinetmag.com/ShowNews.asp?ID=2312

فریدون جیرانی: مسعود كیمیایی امروز بعد از 50 سال فعالیت در سینما، ساخت 25 فیلم بلند و دو فیلم كوتاه در حالی كه فیلمنامه 26 فیلم بلندش را نوشته و آماده فیلمبرداری دارد 68 ساله شد. او سومین فرزند یك پیمانكار شركت نفت بود كه در آخرین ساعات هفت مرداد 1320 در خیابان چراغ‌ برق یا چراغ گاز در كوچه سراج‌الملك به دنیا آمد. مسعود كیمیایی 18 ساله بود كه با ساخت افكت، همكار شاخص‌ترین كارگردان نسل اول سینمای ایران (ساموئل خاچیكیان) شد. فاصله سنی او در این سال با خاچیكیان 17 سال بود. 22 ساله بود كه دستیار «پرویز دوایی» در تهیه و تنظیم فصلنامه «مولن روژ» شد. بسیاری از شعارهای فیلم‌های استودیو مولن روژ را در این فصلنامه مسعود كیمیایی نوشته است. همین همكاری موجب شد دستیار ساموئل خاچیكیان در فیلم «خداحافظ تهران» شود كه برای این استودیو ساخته می‌شد. وقتی دستیار شد 24 سال داشت. دو سال بعد از این دستیاری اولین فیلمش را با فیلمنامه خودش برای همین استودیو ساخت. وقتی «بیگانه بیا» به نمایش عمومی در آمد و پرویز دوایی بهترین منتقد آن دهه در مجله سپید و سیاه نقدی بر آن نوشت، 27 سال داشت. در همین سال به پیشنهاد بهروز وثوقی دومین فیلمنامه‌اش را به نام قیصر به استودیو آریانا فیلم در خیابان تخت‌جمشید (طالقانی فعلی) برد تا عباس شباویز مدیرعامل استودیو آن را بخواند. شباویز برخلاف اخوان‌ها فیلمنامه را پسندید و هنوز سال تمام نشده بود كه فیلمبرداری فیلم در یك ترشی‌خانه جنوب شهر شروع شد. دی ماه 48 با استقبال وسیع مردم و منتقدین از قیصر یك‌دفعه مسعود كیمیایی 28 ساله به عنوان دومین كارگردان نسل دوم فیلمسازی در ایران (داود ملاپور اولین بود) مطرح و معروف شد. در همین ماه وقتی ابراهیم گلستان و نجف دریابندری در روزنامه‌‌ها از قیصر تعریف كردند، این جوان 28 ساله، ساكن جنوب شهر عاشق فیلم‌های وسترن را كه تا قبل از قیصر اصلا زندگی روشنفكرانه نداشت به محافل روشنفكری نزدیك كرد. پیروزی در دو جبهه روشنفكران و مردم و جوایزی كه قیصر در ابتدای سال 49 گرفت و به‌ویژه شیفتگی نسل جوان و باسوادی كه در انتهای دهه 40 و آغاز دهه 70 میلادی در جست‌وجوی قهرمانی در سینما بود تا آرمان‌هایش را در عمل و حركت او ببیند، كیمیایی 29 ساله را در پایان این دهه و آغاز دهه جدید میلادی در جایگاه یك فیلمساز جامعه‌گرا نشاند (عنوانی كه هنوز یدك می‌كشد). فكر نمی‌كنم این موفقیت سریع و پرشتاب در این سنین و در آن سال‌ها، سال‌های بسته سینما برای فیلمسازی در سینمای ایران پیش آمده باشد، كیمیایی یك استثناست. اگر در سال 48 ما متولدین دهه 30 بعد از نمایش قیصر شیفته او شدیم در سال 58 بعد از نمایش كپیه كامل گوزن‌ها متولدین دهه 40 بودند كه به شیفتگان او اضافه شدند و اگر در سال 68 بعد از نمایش «دندان‌مار» و در سال 78 بعد از نمایش اعتراض و... در جوامع سیاست‌زده جهان سوم كه هنر تحت‌الشعاع سیاست است و نسلی هنوز در جست‌وجوی قهرمان است و آرمان‌خواهی هست و آرمان خواهان هستند، این كیمیایی 67 ساله هم به عنوان فیلمساز جامعه‌گرا هست.

منبع:سینمای ما

اول از همه باید به خودم تبریک بگم که فردا تولدمه.سالها پیش یکی از نوابغ عرصه ی وبلاگ نویسی به دنیا آمد و الان ۱۹ سال از اون لحظه میگذره.بدم نمیاد این پست رو طولانی کنم اما الان وقت و حوصلش رو ندارم.

 احتمالا این پست به زودی تکمیل میگردد!!!