از اون لحظه که دل به تو بستم...
اما پنجشنبه ی هفته ی گذشته آلبومی منتشر شد که میتونه نمونه ای از یه آلبوم فوق العاده باشه.سومین آلبوم علی لهراسبی با عنوان 14 خیلی به دلم نشسته. نمیدونم بهروز صفاریان چه جادویی بلده که آلبوم هایی که با مدیریت هنری و نظارتش منتشر میشه خیلی قویه.87 بی خوابی از سعید شهروز،86 شبح از بهنام صفاریان،83 غریبه از فریدون و اسکناس از شاهکار بینش پژوه.اما حس قشنگی که توی آلبوم 14 میبینم توی کمتر آلبومی حس کردم.البته نباید از کنار کارهای محسن یگانه هم به سادگی گذشت.حس میکنم آهنگایی که توی این آلبوم اجرا شده خیلی به جنس صدای لهراسبی میاد.
همخوانی بهروز صفاریان در قطعه ی عذاب دوست داشتن هم خوب از آب در اومده .
البته این آلبوم چند تا علامت سوال برام داره.یکی اینکه چرا 13 قطعه اس و توی اینسرت آلبوم جای قطعه ی 13 خالیه و قطعه ی 14 وجود داره.اسم شاعراش یه خورده عجیبه مثل بهزاد بمانی.در کل شنیدن این آلبوم رو به همه ی کسانی که موسیقی پاپ رو دوست دارند و ندارند توصیه میکنم.
ضمنا آلبوم یکی بود یکی نبود رضا صادقی هم دیروز منتشر شد.هنوز خوب گوش نکردم تا بتونم نظر درست درمونی ارائه بدم...





گفت وگو با رضا رشيدپور